Italian Circus Story (Intakt Records, 2014) is het tweede album van de groep Pilgrim van de Zwitserse tenorsaxofonist Christophe Irniger. Hierop maakt Pilgrim met een gezonde dosis zelfbewustzijn en veel zin voor avontuur een boeiende muzikale rondreis. Het zijn geen toeristen op zoek naar bekende plekken maar avonturiers die niet bang zijn van risico’s en die voortdurend azen op nieuwe ervaringen. Het is een ontdekkingstocht zonder gids, zonder reisverzekering, zonder retourticket. De soundtrack meandert tussen raadselachtige reflectie en wilde erupties en creëert daarbij een solide, compacte, eigen sound die niet makkelijk thuis te brengen is.

De tracks op Italian Circus Story ademen een ontspannen mediterrane sfeer. De composities laten veel ruimte voor spontaniteit en improvisatie, geven elke stem van de aparte line-up een herkenbare plaats en creëren onderweg verschillende deelensembles. Sommige stukken zijn zorgvuldig in detail uitgeschreven, andere zijn slechts schetsen of minimale aanwijzingen. Jazzcriticus Franz X Zipperer schrijft: “Voor Christophe Irniger zijn geschreven noten niet meer dan een opschrift, het onderwerp van een ongeschreven verhaal of een deur naar andere, vrije muzikale horizonten.”

Elke muzikant die een thema oppikt zal het verhaal telkens weer anders vertellen. De tracks op de cd klinken dan ook even spontaan als tijdens een concert. En het is een prachtvoorbeeld van hoe het geheel meer kan zijn dan de som van de delen.

Pilgrim is opgericht in 2010 en heeft in wisselende bezettingen een reputatie verworven als een van de boeiendste ensembles in de hedendaagse Europese jazz. De vijf muzikanten van de huidige line-up komen uit verschillende uithoeken van Zwitserland. Ze spelen ook in diverse groepen over de hele wereld en hebben al kunnen samenwerken met grootheden als Dave Douglas, Nasheet Waits, Dave Liebman en Joey Baron.

“Christophe Irniger is in topvorm op dit album. Jazzkenners zeggen dat hij momenteel tot de meest veelbelovende muzikanten van de hedendaagse Zwitserse jazz behoort.” (Rolf Thomas)